Jolijn van den Abbeelen

Paarden: Ruby Love, 1 jr(Iron x Goodtimes), Viva La Vida 1jr (Jameson x Florencio), On my Mind (aka Ollie) 3jr (In style x Ro-lex)
Niveau: Z2 met Altesse, Z1 met Bolero

Ik ben een aantal jaar geleden ‘gedwongen’ om mij te verdiepen in het werken aan de hand, vanwege een blessure van mijn paard Altesse.

Ik stond er altijd wat sceptisch tegenover, maar na een aantal basis lessen en 2 maanden revalideren zag ik de progressie van het werken aan de hand. Altesse ontwikkelde zich bijzonder goed in haar bespiering, ondanks dat ik er al maanden niet op zat. Ik raakte meer en meer overtuigd en toen ik na een aantal maanden op de kliniek voor controle kwam, kreeg ik complimenten over haar conditie en bespiering. Terwijl zij alleen maar aan de hand aan het werk was. Nadat de revalidatie ‘geslaagd’ was en ik weer ging rijden, was het opvallend hoeveel makkelijker Altesse de oefeningen oppakte waar ze voorheen meer moeite mee had.

Deze verandering maakte dat ik mij verder ging verdiepen in het werken aan de hand en op verschillende paarden ben gaan ‘experimenteren. En het viel mij op dat alle paarden waarmee ik aan de slag ging, er positief op reageerde. Niet alleen in bespiering en conditie, maar ook mentaal leken de meeste paarden deze manier van trainen te waarderen.

Ondanks dat het nog steeds een hobby is, ben ik inmiddels Orun 2 gediplomeerd, basic instructor bij de NCSAH en Work in hand instructor. Je kan wel zeggen dat Altesse mijn kijk op het trainen van paarden heeft beïnvloed.

Ik kan het werken aan de hand niet meer wegdenken uit de training van de paarden. Mijn visie is dat je ernaast veel beter en sneller kan zien of het paard zijn lichaam functioneel gebruikt, hierdoor zijn de hulpen veel subtieler en kan je het paard sneller belonen wanneer hij of zij de oefening op de juiste manier uitvoert. Hierdoor verklein je de kans op blessures en (omdat het grootste percentage van de ruiters geen Anky of Edward zijn)  zitten wij de paarden ook niet in de weg als wij ze nieuwe oefeningen willen aanleren. Dit scheelt weer een hoop frustratie bij paard en ruiter en dus veel meer plezier!

Behalve voor revalidatie, gebruiken wij het werken aan de hand van ‘0 tot Grand prix! De ‘jonkies’ worden getraind met aan de hand werken voordat ze zadelmak worden gemaakt. Hiermee leren wij ze gehoorzaamheid, coördinatie en balans. Deze training ziet er natuurlijk anders uit dan die voor de paarden die verder zijn opgeleid!

Tips: Belonen, heel veel belonen. Ik maak wel een de opmerking ‘als hij zijn oor op de juiste manier beweegt, dan moet je hem al belonen’. Natuurlijk is dat wat overdreven, maar ik denk dat paarden het ten alle tijden goed willen doen, het zijn pleasers. Dat wij ze niet altijd begrijpen is wat anders. Ik heb ervaren dat als je een paard vaker beloond voor iets wat hij goed doet, hoe klein ook, des te harder ze hun best doen bij moeilijkere oefeningen. Beloning werkt beter dan straf! En mocht je op een moeilijk punt komen met je paard, wat frustratie oplevert, ga dan iets doen wat jullie allebei goed kunnen, laat je paard weer succeservaring opdoen, zodat jullie samen weer met goede zin aan het lastige punt kunnen werken.

Jolijn van den Abbeelen
NCSAH Work in Hand docent