Waar rijkunst en welzijn samen gaan!

Er zijn vele vormen van paardrijden. De meest kunstzinnige vorm van paardrijden is de hoge school dressuur. Het paard beweegt niet meer puur om de ruiter te vervoeren, maar voert ingewikkelde passen, pirouettes en sprongen uit met als doel schoonheid, kunst. Deze manier van rijden stamt af van de krijgskunst te paard. Aangezien het paard niet meer als strijdros gebruikt wordt heeft deze vorm van paardrijden zich ontwikkeld tot een zachtere, elegantere en vriendelijkere uitvoering dan vroeger waarbij vooral de zogenaamde “schoolsprongen” nog herinneren aan de oorspronkelijke krijgskunst.

Dressuur

Deze manier van dresseren en gymnastiseren van het paard wordt ook wel klassieke rijkunst genoemd. Er zijn vele stromingen die allemaal een iets ander idee en uitvoering van de klassieke rijkunst hebben. Eigenlijk is klassiek in de rijkunst alles wat streeft naar schoonheid en harmonie binnen de grenzen van de anatomie en biomechanica. Alles wat daarbuiten valt kan nooit harmonieus zijn. Alles wat het paard laat zien moet zo dicht mogelijk zijn natuurlijke gangen en gedrag benaderen en niet gekunsteld zijn. Daarbij moet het paard begrijpen wat hij doet en daar plezier aan beleven. Of het doel sport, show of recreatie is maakt daarbij niet uit. Het doel moet zijn dat het makkelijker wordt voor het paard.

Het is vooral een kwestie van goed en minder goed, wat zowel in de sport als de klassieke rijkunst voorkomt. Rollkür (vaak in sport) en valse oprichting (vaak in klassiek) kunnen beide nadelig zijn voor een paard. Correcte aanleuning en ruggebruik is altijd noodzakelijk en zou zowel in de sport als de klassieke rijkunst aanwezig moeten zijn. Van belang is dat elke ruiter voor zichzelf en zijn/haar paard haalbare doelen stelt. Anders zal plezier verdwijnen en frustratie ontstaan.

Neo-Classical

Er zijn aanvullingen en correcties in principes ontstaan van de rijkunst die mogelijk zijn gemaakt door steeds meer kennis van anatomie en biomechanica. Deze kennis is gebaseerd op natuurkundige wetten en zouden de rijkunst moeten bepalen.

“De kunst ligt in de natuur” zeiden de klassieken. In de NCSAH is deze “nieuwe” kennis geïntregeerd, door middel van vele (veterinaire) studies en ervaring en zal aan de studenten over gebracht worden. Dat maakt dat de klassieke principes volledig geïntegreerd kunnen worden in de sport.

Het motto “Mens sana in corpore sano” (een gezonde geest in een gezond lichaam) van Equiscio werkt ook door in de NCSAH. We kunnen alleen iets van een paard vragen als hij het begrijpt en fysiek kan uitvoeren, willen we het welzijn van het paard niet uit het oog verliezen! Daarom moet het paard mentaal en fysiek in balans zijn. En dit geldt ook voor de ruiter! Tijdens de opleiding van NCSAH wordt ook de ruiter mentaal en fysiek ontwikkeld om te kunnen bereiken wat hij/zij wil.